τι είναι το couchsurfing ?

CouchSurfing

Αλλάζοντας τον κόσμο, ένα καναπέ τη φορά

«Το CouchSurfing έχει ως σκοπό να συνδέσει διεθνώς ανθρώπους και τόπους, να δημιουργήσει μορφωτικές εμπειρίες, να ξυπνήσει τη συλλογική συνείδηση, να μεταδώσει την έννοια της ανεκτικότητας και να βοηθήσει στην πολιτισμική κατανόηση»

CouchSurfing - Τι είναι αυτό; Για όσους έχουν την απορία, όχι, δεν πρόκειται για το σερφάρισμα στο internet από τον καναπέ σας, για παιχνίδια με τα μαξιλάρια του, για τραμπολίνο στο σαλόνι ή οποιονδήποτε άλλο συνειρμό μπορείτε να κάνετε ακούγοντας τον όρο.

Πρόκειται για μια on-line κοινότητα που αριθμεί περισσότερο από 1 εκατομμύριο μέλη ανά τον κόσμο, τα οποία προσφέρουν αμοιβαία φιλοξενία μεταξύ τους στα ταξίδια τους από χώρα σε χώρα. Τα πιο σημαντικά πλεονεκτήματα του CouchSurfing είναι αφενός μεν η παρέα σε κάθε ταξίδι, αφετέρου η μείωση των εξόδων του ταξιδιού. Το πιο ανεκτίμητο όμως πλεονέκτημα, είναι, σύμφωνα με τον Leonardo, έναν από τους ιδρυτές του, ότι «φέρνει την αγάπη σε πρώτο πλάνο, στην διαδικασία του χτισίματος των σχέσεων, για μια ακόμη φορά, στους μοντέρνους καιρούς».

Πως λειτουργεί αυτό πρακτικά; Πως θα σας φαινόταν αν, στο επόμενο ταξίδι σας στο εξωτερικό, αντί να βασιστείτε σε τυποποιημένες πληροφορίες (γενικόλογα βιβλία-οδηγούς, site με χάρτες στο internet και ταξιδιωτικά πρακτορεία που συνήθως έχουν έτοιμες τουρνέ-κονσέρβα για γκρουπάκια αδαών τουριστών), είχατε έναν «ζωντανό» ξεναγό, κάποιον που ζει στην πόλη που θα επισκεφτείτε, κάποιον που όχι μόνο ξέρει που είναι ένα πραγματικά καλό εστιατόριο όπου μπορείτε να φάτε χωρίς να σας κοστίσει μια περιουσία, αλλά και θέλει να σας δείξει την αληθινή πλευρά της πόλης του πέρα από τα μουσεία και τα αξιοθέατα του συρμού; Αυτός ο κάποιος όχι μόνο υπάρχει αλλά μπορεί και να σας φιλοξενήσει στον καναπέ του και το ίδιο μπορείτε να κάνετε κι εσείς!

Tο πρώτο βήμα γι’ αυτή τη συναρπαστική ανταλλαγή εμπειριών είναι να γραφτείτε μέλος στο www.couchsurfing.org όπου μπορείτε να δημιουργήστε το προφίλ σας και να εξετάσετε τα προφίλ άλλων μελών. Στατιστικά, περισσότερα από 1000 νέα μέλη εγγράφονται κάθε μέρα. Από τα εκατοντάδες προφίλ που βρίσκονται στη διάθεσή σας, τα οποία μπορείτε να μελετήσετε για να επιλέξετε το πρόσωπο που θα θέλατε να σας φιλοξενήσει, βάση του προορισμού σας, τι είναι αυτό που πρέπει να προσέξετε περισσότερο;

• Τα προσωπικά στοιχεία του couchsurfer. Προτιμήστε κάποιον που βρίσκεται κοντά στη δική σας ηλικία και τα ενδιαφέροντά σας, ο οποίος παρέχει πλήρεις πληροφορίες για τον εαυτό του και αρκετές φωτογραφίες ώστε να μπορείτε να διαμορφώσετε μια συνολική εικόνα γι’ αυτόν.
• Συστάσεις και πιστοποιήσεις. Όλα τα μέλη που έχουν φιλοξενήσει ή φιλοξενηθεί διαθέτουν συστάσεις (references) και πιστοποιήσεις (vouched) από άλλα μέλη. Επίσης σημαντική είναι η πιστοποίηση από το ίδιο το site (verification). Πιστοποιήσεις έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν μόνο τα ήδη πιστοποιημένα μέλη, οπότε αυτό το σύστημα αξιολόγησης θεωρείται εξαιρετικά ασφαλές..

Στο site μπορείτε να βρείτε πολλές και χρήσιμες πληροφορίες για το πώς λειτουργεί το σύστημα αυτό. Γρήγορα θα διαπιστώσετε ότι το CouchSurfing είναι πιο πολύ τρόπος ζωής παρά μια απλή διαδικτυακή κοινότητα, και πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε «οικονομία χρημάτων» μετρά η εμπειρία κάθε ταξιδιού και οι νέες φιλίες. Η διαδικασία για να γίνει κανείς μέλος δεν παρουσιάζει δυσκολίες. Επίσης, με την εγγραφή, επιλέγει κανείς τι τύπου couchsurfer θέλει να είναι. Αν το να φιλοξενήσετε έναν ξένο σπίτι σας, φαίνεται υπερβολικό, για αρχή μπορείτε αντί γι’ αυτό να προσφέρετε στους επισκέπτες της έδρας σας, πολύτιμες πληροφορίες. Και φυσικά όταν ταξιδέψετε, μπορείτε να ζητήσετε αντίστοιχη βοήθεια.

Σίγουρα η απορία αν όντως είναι ασφαλής αυτή η πρακτική, δεν είναι μια απορία που ικανοποιείται εύκολα, με μια απάντηση. Παλαιότερα μέλη, όταν τίθεται το θέμα, συνήθως διασκεδάζουν με την συγκεκριμένη ερώτηση. Οι περισσότεροι έχουν να διηγηθούν μόνο καλές εμπειρίες και κανείς δεν έχει κάτι αρνητικό να πει. Είναι όμως ασφαλές, να φιλοξενήσετε έναν ξένο;

«Είναι λιγάκι απίθανο να ταξιδέψει κάποιος τόσα χιλιόμετρα για να έρθει να σε σκοτώσει ή να σου κάνει κακό. Αν το ήθελε, μπορούσε να το κάνει και σπίτι του», μου λέει χαμογελώντας η Myrele όταν ρωτάω περί ασφάλειας. «.Μην ξεχνάς ότι το να φιλοξενηθεί σε ένα σπίτι, που δεν ξέρει, είναι το ίδιο «επικίνδυνο» και για αυτόν όπως και για εσένα» συνεχίζει, και μάλλον η λογική του τελευταίου επιχειρήματος είναι ατράνταχτη.

Στη Θεσσαλονίκη έχουν γραφτεί μέχρι στιγμής περισσότερα από 600 μέλη. Ο πυρήνας της παρέας, αν και πιο περιορισμένος σε μέγεθος (150 περίπου άτομα), έχει ήδη πραγματοποιήσει δρώμενα όπως ο «ελληνοτουρκικός καναπές», η ετήσια συνάντηση Ελλάδας-Τουρκίας. Φέτος, για τρεις ημέρες, στα μέσα Μαρτίου, φιλοξενήθηκαν στην πόλη μας 120 περίπου μέλη του CouchSurfing από την Τουρκία και την υπόλοιπη Ελλάδα, έφαγαν, ήπιαν, χόρεψαν, ξεναγήθηκαν…μέχρι που διοργάνωσαν κι έναν αγώνα ποδοσφαίρου! Η 4^η συνάντηση έχει ήδη οριστεί για την επόμενη χρονιά. «Στο δεύτερο ‘καναπέ’ είχαμε και το γάμο 2 Τούρκων που γνωρίστηκαν στο πρώτο meeting στο τουρκικό προξενείο στην Αθήνα» μας λέει η MafaldaQ. Διεθνείς Συναντήσεις πραγματοποιούνται εντός και εκτός Ελλάδος- για παράδειγμα, η Ελληνοϊταλική, στην πρώτη περίπτωση, και στην δεύτερη, η Πανβαλκανική Συνάντηση στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, στην οποία φέτος πήραν μέρος τρεις Έλληνες.

Οι συναντήσεις των μελών μεταξύ τους στην πόλη μας είναι συχνές αν και δεν γίνονται σε συγκεκριμένη ημέρα, σε αντίθεση π.χ. με την Αθήνα - πολλές φορές για τους Θεσσαλονικείς είναι αρκετή μόνο η αφορμή για μια βραδινή έξοδο σε κάποια από τις μικρές ταβέρνες της πόλης, όπως μας λέει ο Γιάννης, 29 ετών. «Πως ξεκίνησε το CouchSurfing;», ρωτάμε την Klo-klo, σε μια πρόσφατη συνάντηση μας. «Ως ιδέα δεν είναι καινούρια. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, πολλοί άνθρωποι δέχονταν να φιλοξενήσουν στα σπίτια τους, πρόσφυγες. Υπήρχαν λίστες με τα σπίτια, που πρόσφεραν φιλοξενία και βοήθεια στους τραυματίες πολέμου και στον άμαχο πληθυσμό. Μετά από πολλά χρόνια δημιουργήθηκε το hospitality (www.hospitalityclub.org). Το επισκέφτηκα αλλά δεν με κέρδισε. Το couchsurfing με κέρδισε αμέσως».

Ιδρυτές του CouchSurfing.org είναι οι: Casey Fenton, προγραμματιστής και εμπνευστής του, Sebastien Giao Le Tuan, (Product Designer), Daniel M. Hoffer, (Manager), Leonardo Bassani da Silveira, (Creative Director).

Ο Casey Fenton, είχε την ιδέα σε ένα από τα δεκάδες ταξίδια του στον κόσμο. Πολύ πριν ξεκινήσει να λειτουργεί το site του CouchSurfing, προσπάθησε να βρει κάποιον για να τον φιλοξενήσει για ένα Σαββατοκύριακο σε ένα ταξίδι του στην Ισλανδία. Έστειλε email σε 1,500 φοιτητές του Πανεπιστημίου της Ισλανδίας, χρησιμοποιώντας τον ηλεκτρονικό κατάλογο των φοιτητών. Μέσα σε 24 ώρες, είχε λάβει κάπου μεταξύ 50-100 απαντήσεις ανθρώπων που του έγραφαν: «ναι, έλα να μείνεις μαζί μου!». Επέλεξε να μείνει με την Yoa και τους φίλους της. Του έδειξαν την «δική τους» Ισλανδία. Τότε αποφάσισε πως έτσι θα ήθελε να ταξιδεύει, κάθε φορά. Κι έτσι γεννήθηκε το CouchSurfing.

O ίδιος, μας εξηγεί πως άρχισε την προσπάθεια: « Στην αρχή του 2003, αγόρασα μια βάση δεδομένων με 3 εκατομμύρια πόλεις για 1.200 δολάρια. Μερικοί φίλοι συμμετείχαν κι εγώ πήρα το χρόνο μου για να λύσω ορισμένα από τα τεχνικά προβλήματα. Τότε ήταν η εποχή που προσκάλεσα τους πιο κοντινούς μου φίλους για να με βοηθήσουν να ιδρύσω το CouchSurfing Project. Τον Ιανουάριο του 2004 το εγκαινιάσαμε και από τότε δεν κοιτάξαμε πίσω».

Και με τι κριτήριο επιλέγει κανείς, που θα φιλοξενηθεί ή ποιον θα φιλοξενήσει; «Εγώ προσωπικά κοιτάω το reference που έχει κάποιος εκτός της πόλης, που ζει. Διαβάζω τι είπαν οι προηγούμενοι για το συγκεκριμένο άτομο», λέει η Klo-klo. «Εγώ κοιτάω πολύ προσεκτικά όλες τις διαθέσιμες φωτογραφίες. Μπορείς να καταλάβεις πολλά για έναν άνθρωπο, κοιτώντας τα μάτια του και γενικά τις φωτογραφίες του», λέει η Myrele. Η καλύτερη αρχή, είναι η εμπιστοσύνη- όπως λέει και ο Vojtech Vacek από τη Μεγάλη Βρεττανία: «The best way how to meet a good couch surfer is to be one».

Πως ήταν η πρώτη φορά; Να μια απάντηση από την άλλη άκρη του κόσμου, τις Φιλιππίνες. Σύμφωνα με την Evelise Vaoga: «μόλις φιλοξένησα τον πρώτο μου couchsurfer και ήταν μια θαυμάσια εμπειρία! Ο κόσμος γίνεται μικρότερος καθώς συναντάς και φιλοξενείς ταξιδιώτες, και βεβαίως σε εμπνέει να ταξιδέψεις περισσότερο και να συναντήσεις περισσότερους ανθρώπους».

Είχατε κάποια αρνητική εμπειρία; Είτε ως φιλοξενούμενοι, είτε ως οικοδεσπότες; «Καμία. Και δεν έχω ακούσει κάποια. Έχω φιλοξενήσει 60 άτομα σε έναν χρόνο. Κάποιοι έτυχε να μείνουν 3 μήνες σπίτι μου. Με κάποια άλλα άτομα, περνούσα τόσο καλά, που πήγαμε διακοπές μαζί. Δεν έγινε κάτι κακό και να φανταστείς ότι μόλις φτάσει ο φιλοξενούμενος μου, δίνω τα κλειδιά και φεύγω γιατί έχω σχολή και μαθήματα και υποχρεώσεις», λέει η matina30.

Στην καθημερινότητά μας, η τηλεόραση με τον ορυμαγδό των ειδήσεων για εγκλήματα, κάνουν κάποιους ανθρώπους να κλείνονται στον εαυτό τους και στο σπίτι τους. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι όπως οι couchsurfers που «δεν μασάνε» και επιλέγουν να είναι ανοιχτοί και δοτικοί. Ανοίγουν όχι μόνο τα σπίτια τους, αλλά και τις καρδιές τους. Και αυτό είναι απλά θέμα επιλογής- όπως λέει και ο Leonardo (ιδρυτής): «Όλοι γνωρίζουμε ότι οι πραγματικές επαναστάσεις είναι πράξεις αγάπης, όπως έχει ειπωθεί. Επαναστάσεις συμβαίνουν λόγω των σχέσεων που δημιουργούμε, επειδή ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ να δημιουργήσουμε τις σχέσεις αυτές. Επομένως, η αγάπη είναι επίσης μια επιλογή. Είναι μια επιλογή επειδή δεν την έχουμε απλώς. Την τρέφουμε, την εξελίσσουμε, την καλλιεργούμε, την μεγαλώνουμε. Όταν έχεις σχέσεις, έχεις και το σκοπό που χρειάζεσαι. Γι’ αυτό, η αποστολή και η πρόκληση του couchsurfing είναι να βοηθήσει να διαδώσουμε την αγάπη ανά τον κόσμο, ένα καναπέ τη φορά».

Ευχαριστούμε την MafaldaQ και το Biographix για την αναδημοσίευση και το υλικό των συνεντεύξεων. Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Libre τον Ιούνιο του 2009.

Όταν λέμε Δημόσιες Τουαλέτες εννοούμε...

Αυτό ;;;; !!!!

Σήμερα Κυριακή μεσημέρι 16/1/2010, έξω από τον Σταθμό των τρένων, στην αφετηρία του ΟΑΣΘ!!!!

Γκλέτσος ο Αναρχικός (αμ πως!!!)

Τα Εξάρχεια είναι γνωστά για το χιούμορ τους. Αυτή τη φορά βάλανε τον Γκλέτσο στην θέση που του αξίζει. Χθες το μεσημέρι, μετά τα επεισόδια στα Διόδια, αναρτήθηκε η αφίσα που βλέπετε παραπάνω. Ειρωνεία, σου βγάζω το καπέλο!!!

από ανάρτηση του sakis_front στο http://twitpic.com/3pc0ve

Photoshoot for David Fincher's "Dragon Tattoo"

Rooney Mara shows us her full Lisbeth Salander in "W" magazine

Posted by Dorothy Snarker on January 13, 2011

Look, guys, I know what you are going to say: Noomi Rapace IS Lisbeth Salander. You are not wrong to believe this. But I also believe in giving people a chance. So now that the American version of The Girl with the Dragon Tattoo is a full-bore a reality, I am going to give Rooney Mara a chance. And I am going to start by carefully studying the first official image of her in character as Lisbeth on the new W cover shoot.

OK, whoa. A lot is happening there. Like tattoos and piercings and haircuts and blood a lot. Also, boobs – but we’ll get to those later. My chief complaint with Mara as Lisbeth from the start has been that she seems so much slighter and less ferocious than Rapace’s Lisbeth. Sure her willowy frame and thin features look good decked out in black leather and a black eyeliner, but is it tough enough? Also, what’s with that chest tattoo? I hope that’s just for the photoshoot.

Mohawk Off: Mara v. Rapace

Speaking of the photoshoot, let’s get back to that boobs thing. While many of us found Rapace’s Lisbeth unspeakably sexy, Mara’s version in this W shoot is definitely more mainstream sexy. It’s hard to say whether this is a function of it being a magazine shoot – fashion magazines aren’t exactly know for toning down the conventional sex appeal – or a deliberate change for the new film. We see a lot more skin than we saw in most Swedish The Girl with the Dragon Tattoo promos. Also what’s with that male tattoo artist strategically working on Mara’s ass? Yeah, no.

The accompanying W article is more of a profile of the film’s director David Fincher than of the film’s new heroine. Mara when through her Extreme Makeover Salander Edition in one “very intense” day which included having her eyebrows bleached, hair chopped, and lip, brow, nose, and nipple pierced. She also took motorcycle and kickboxing training to get ready for the role as the fiery bisexual computer hacker.

Fincher told W he first imagined Lisbeth as “the goth Pippi (Longstocking),” Yes, really. Wait, was Pippi an albino? I’m not really seeing the connection but the image of a tiny Mara all pale against the snow certainly is arresting. Also that “Salander” tattoo is gone so it looks like it was just for the cover. Whew. The magazine describes Mara’s Lisbeth as “an intriguing mix of menace and vulnerability….a brilliant but childlike avenging angel with an understanding and an appreciation of violence. In essence, she’s a lot like her creator, David Fincher.”

Fans of the books and Swedish films should also take note that this is not a strict adaptation. Academy Award winner Steven Zaillian of Schindler’s List fame departs from the books significantly. The article says:

“Blomkvist [who will be played by Bond himself Daniel Craig] is less promiscuous, Salander is more aggressive, and, most notably, the ending—the resolution of the drama—has been completely changed. This may be sacrilege to some, but Zaillian has improved on Larsson—the script’s ending is more interesting.”

Fincher considered several actresses for the role. Big names like Natalie Portman (too busy), Scarlett Johansson (too sexy) and Jennifer Lawrence from Winter’s Bone (too tall) all didn’t fit. He also auditioned South African punk band Die Antwoord frontwoman Yo-Landi Vi$$er, UK newcomer Katie Jarvis from Fish Tank and unknown Aussie Sophie Lowe. But it was Mara, who also starred briefly yet pivotally in Fincher’s The Social Network, who won out.

The photoshoot melds Mara’s feminine side (a tutu, really?) with Lisbeth’s badass side (leather pants forever). Despite Mara’s blue-blood upbringing (she hails from two football dynasties—the Rooneys who own the Pittsburgh Steelers and the Maras who own the New York Giants), Fincher said he saw Lisbeth in her:

“I wanted her from the beginning. Rooney may be a trust-fund baby from football royalty, but she’s levelheaded and hardworking. It’s so odd how who people are comes out in auditions. We didn’t make it easy for Rooney, and there was no way to dissuade her.”

Fincher, it should be said, is also not exactly from the streets. He was raised in an affluent San Francisco suburb and grew up living two doors down from George Lucas while he was filming American Graffiti. Fincher worked for Industrial Light & Magic on Return of the Jedi and Indiana Jones and the Temple of Doom while in high school. Then he cut his teeth directing commercials and music videos, among them Madonna’s “Vogue.” Yes, the man behind Se7en and Fight Club also helped teach the world to vogue.

In fact, this picture of Mara looks like it could have come from the “Vogue” shoot – or the very least a motorcycle gang bar fight after the “Vogue” shoot.

So now that we’ve finally seen Mara’s full Lisbeth, what do we think? Are you pleasantly surprised by her Salander? Or are you slamming down the caps lock key for an angry screed. Either way the photos certainly aren’t boring – and that at the very least is a good thing.

From AfterEllen.com

***

and now, my own personal comments...!

I don't know if Mara's kickboxing classes paid off, right now I don't see anything really fierce in her image, and this makes me wonder about what the new remake is going to be like. Also, Zaillian, departing from the story... I hope there won't be any fuck-ups. All I see is problems here! But I will give them the chance and I will watch the film anyway. Maybe Mara can do something with the performance that's not visible in the photo shoot.