the girl with the dragon tattoo

the girl with the dragon tattoo
Yes, I have a dragon tattoo as well

Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2008

Το Πάθος

Παραθέτω τις σημειώσεις ενός συγγραφέα, του Jamie Moran, μελετητή της Αγίας Γραφής και των Ελλήνων Φιλοσόφων, για το βιβλίο του με τον τίτλο "το Πάθος", ως απάντηση σε ό,τι είπε ο κορυφαίος του Βατικανού- και ως επεξήγηση του θυμού μου απέναντι σε τέτοιες απόψεις, βλ. προηγούμενο "ουστ" post !!!!

GOD CREATES IN PASSION= EROTIC AND DAEMONIC
By Jamie Moran

[1] THE EROTIC

[...]in creating us -- the cosmos, the world, nature, the whole creation -- God did something NEW. We are not a recapitulation of God, a pale imitation of God, a weaker and denuded emanation of God. Nor conversely, are we something wholly different that
is inferior and lower, simply 'beneath' God. We are something new, an ontological reality that did not pre-exist the moment of our creation; therefore God came out, forged ahead, took a new step into the non pre-existent. This step is ecstatic, a going out, a going forth, an exceeding, a new departure, the deed of a youthful God-- not an old god just doing the same old thing in a slightly different way. Creation is a 'new departure' for God, and in making this venture, God becomes something new. God is erotic towards his creation, and out of this, there is a divine--created joining, that is a wellspring of goodness, and the creation of a new life= the uncreated embodied in the created.

By this is a new fruit brought forth - "a fruit that will last." Thus is the soul made overflowing, creative, pregnant. This soul pouring out the gifts of the Creator and finally giving birth to the uncreated in the created is what is new.

A waterfall coming down from above.

A spring welling up from below= from the cave in the earth.

Such is the 'ontological.'
The vehicle of the ontological is the soul.
Eros--soul is the wedding we are all journeying toward.

[2] THE DAEMONIC
Τhis new departure of God, as well as being a well-spring of shared joy, thanks to God's exstasis, is at the same time a firey abyss of suffering. For, the new departure of God is made subject to danger, to hardship, to cost, to pain. It is put
inherently at risk, made inherently precarious= the new ontology of the creation, with its potentiality for bearing an entirely new fruit, is subject to existential 'passability', which means it can be gained or lost, and is in a process whose outcome is not yet secured. Only by facing up to this existential edge, gap, crossing of roads, is humanity deepened in heart, and forced to acquire the same suffering love, the same passionate heart, that God shows in his constancy, good faith, courage, generosity, forbearance, strength, in staying with and coming through the passible condition inherent to creation. The victory of love finally secured has to be 'won' from the changeability, lability, mutability, of love initially insecure. It is passion, wounded and aroused by the daemonic, that carries love to this victory. Without passion, there is no love that can enter the existential arena, and win the victory there by its carrying the burden, suffering the wound, paying the cost, that the Daemonic inflicts by putting us in that situation. Without passion, the heart flees the existential condition which the creation, at depth, is in= poised over nothing, but this fleeing is itself an endless falling.

Lightning zigzagging to the ground.

Fire kindled from below= from the abyss beneath the earth.

Such is the 'existential.'

The vehicle of the existential is the heart. Daemonic--heart is the fight in the depth we are all struggling in, where we do not yet know if love will win or will forsake us.


[3] CONCLUSION
God's risk in Eros is the Give Away that establishes Life. Thus his Marriage vow.
God's risk in the Daemonic is the Sacrifice that embraces Death. Thus his Warrior vow.

jamie moran,

London, England.

15aug05—12may06.

Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2008

Καλές γιορτές σε όλους...!



(ακόμη και στον Μαλάκα τον Πάπα! χαχαχα)

Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2008

Το ταίρι μου είν' ακόμα στο δρόμο...


by PrettyMOndayz

Έλα να γλύψουμε τις πληγές μας
απ τη βρωμιά και την κακία του κόσμου
να ξεχαστούμε
κάτω απ' την σκηνή που φτιάχνει το πάπλωμά σου

εκεί που δεν φτάνει κανείς
με κρύα πόδια και παγωμένη καρδιά

έλα να γλύψουμε τις πληγές μας
παρέα
ίσως να υπάρχει μια αιτία
κάποιος λόγος που δεν με νοιάζει
και τόσο πια

το μόνο που θέλω είναι
η ζεστασιά σου
το κορμί σου τυλιγμένο στο δικό μου
ένα φιλί πραγματικό

όχι ακόμη μια μάχη με κάποιον άγνωστο
ανάμεσα στα σεντόνια
όχι άλλη τρέλα κι άδικο,
μεταμφιεσμένα σε λόγια κι ωραίες δικαιολογίες
που δεν έχω πλέον-

Το ξέρω πως πέρασε καιρός
κι έχει φέρει αντάρα- πολλή-
Αλλάζει τις ζωές, ξέρεις
αλλά όχι τους ανθρώπους

όχι εκείνο το μήλο
που η ψυχή του είναι φρέσκια
ακόμη κι όταν το φλούδι γερνά-

Ξέρεις πόσος καιρός πέρασε
από τότε που θέλησα, να γράψω
ένα ποίημα;

Χρόνια ολόκληρα... χωρίς εσένα

Ουστ ρε λέμε!!!!! ΡΕ ΟΥΣΤ!!!!!

Η παρακάτω είδηση που διάβασα σήμερα, προκάλεσε τρικυμία στο κρανίο μου! Για πολλά μποφόρ, μιλάμε!
"Έντονες αντιδράσεις από οργανώσεις ομοφυλοφίλων και ακτιβιστές προκάλεσαν δηλώσεις του Πάπα Βενέδικτου ΙΣτ' για την ανάγκη σωτηρίας της ανθρωπότητας από την «αυτοκαταστροφή» της ομοφυλοφιλίας.

Στην τελευταία ομιλία του έτους στο Βατικανό, ο ποντίφικας δήλωσε ότι «η διάσωση της ανθρωπότητας» από την ομοφυλοφιλική και τρανσέξουαλ συμπεριφορά είναι εξίσου σημαντική με τη σωτηρία των τροπικών δασών από την καταστροφή."


Yes, I am mad as hell... and I am not gonna take it anymore!

Έξω πούστη απ' την παράγκα! Που θα λεγε και η Μαλβίνα, η αιώνια! Ξόανο! Βλαχοχοχουντικέ μαλάκα, με παράσημο ΚΑΙ μίτρα! Έ, μα όχι, πια, σήμερα θα βρίσω απ' την ψυχή μου μέσα κι ακόμα πιο έξω. Το ξέρω πως ό, τι γράφω δεν βγάζει και πολύ νόημα, αλλά για μια φορά θέλω να μην αυτολογοκριθώ με κανέναν τρόπο, μα απολύτως κανέναν!

Κάτι τέτοια ψόφια ανθρωπάρια, ζωντανοί-νεκροί μαλάκες που δεν αγαπάνε ούτε την ίδια τους την ψωλή, κυβερνάνε τον κόσμο και τον ποτίζουν δηλητήριο, και καταστρέφουν ψυχές. Τα ξόανα. Εμετικοί δούλοι της εξουσίας, νεκροζώντανα ζόμπι, που έχουν ενοχοποιήσει τον έρωτα, που είναι η σύνδεση της ίδιας της ψυχής με το σώμα.

Μαλάκες!

Για μένα είναι τιμή μου και υπόληψή μου, να είμαι ό,τι θέλω να είμαι, να κοιμάμαι με όποιον και όποιαν θέλω να κοιμάμαι, να αγαπάω όποιον και όποιαν θέλω ν' αγαπάω, και να πας να γαμηθείς - ξόανο.


Και να ξέρεις πως έχω πολύ ήσυχη την συνείδησή μου. Γιατί πιστεύω πως δεν χρειάζεται να τεκνοποιήσω, βλάκα. Η Γη έχει ήδη 6 δισ. ανθρώπους επάνω που κοντεύουν να την καταστρέψουν, και περισσότεροι από τους μισούς δεν έχουν να φάνε.

Ναι, πραγματικά έχω ΚΑΙ την ... οικολογική μου συνείδηση, εντελώς μα παντελώς ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΞΑΣΤΕΡΗ!


Εδώ η υπολοιπη είδηση με τις διάφορες αντιδράσεις απ' ολούθε!

"Ο Πάπας Βενέδικτος υποστήριξε ότι η υπεράσπιση του δημιουργήματος του Θεού, δεν περιορίζεται μόνο στην προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και στην προστασία του ανθρώπου από την «αυτοκαταστροφή».

Ο ποντίφικας, μιλώντας σε μέλη του προσωπικού του Βατικανού, απέρριψε τις θεωρίες των φύλων, λέγοντας ότι «θολώνει τα όρια» του θηλυκού με το αρσενικό, οδηγώντας το ανθρώπινο γένος σε αυτοκαταστροφή.

Τα σχόλια είναι «ανεύθυνα και απαράδεκτα» δήλωσε το Κίνημα Χριστιανών Λεσβιών και Gay (LGCM) της Βρετανίας.

Η τρανσέξουαλ πρώην βουλευτής της Ιταλίας Βλαντιμίρ Λουξούρια δήλωσε ότι το να λέει κάποιος πως άνθρωποι σαν την ίδια είναι καταστροφικοί, είναι επιζήμιο.

Εκπρόσωπος της χριστιανικής περιβαλλοντικής οργάνωσης Operation Noah είπε ότι τα σχόλια του Πάπα επιδεικνύουν «έλλειψη ειλικρίνειας προς την πολυπλοκότητα της δημιουργίας».

Η Καθολική Εκκλησία έχει εκφράσει την έντονη αντίθεσή της στην προοπτική νομιμοποίησης των γάμων των ομοφυλοφίλων."΅

edit (10 λεπτά αργότερα): ok, το παρατράβηξα λίγο αλλά ξελάφρωσα και τώρα είμαι μια χαρά! ουφ!

Πηγή: Newsroom ΔΟΛ