Το σημερινό θέμα είναι ολίγον μουσικοειδές, ολίγον φυλο-κριτικό και κατά πολύ φεμινιστικό, έχει δε ολίγη από οικιακή οικονομία.
Για να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, ο Κώστας γράφει απίστευτα.
http://tripyourdreams.blogspot.com/
Του το είπα και πήγε να μου το παίξει λίγο τρελός και πολύ μετριοπαθής. Μη μου λες τέτοια (τύπου "αν όλοι γράφαμε έτσι θα είχε λυθεί το θέμα της επικοινωνίας γιατί απλά θα διαβάζαμε ο ένας τον άλλο και θα καθόμασταν με το στόμα ανοιχτό το υπόλοιπο διάστημα" - προσοχή στις μύγες -- στοπ)... anyway!
Μη μου λες τέτοια, μου λέει, διότι θα την ψωνίσω και μετά..
Μετά τι? Του λέω. Πάρε με τηλέφωνο πριν ψωνίσεις, μπας και θέλω κάτι από το Σούπερ.
Καλά, μου λέει, επειδή σε συμπαθώ, η συμβουλή είναι δωρεάν! Μην εμπιστεύεσαι άντρα να πάει να ψωνίσει για χάρη σου!
Το ξέρουμε αυτό, κορίτσια, δεν το ξέρουμε?
Η απόδειξη βρίσκεται στην Πρωτοψάλτη.
"Είναι κρίμα - it's a pity " (ορίτζιναλ βέρσιον) αλλά "give me a break" και άσε τη λαϊκή κατά μέρος, και "πάμε Χαβάη".
Έτσι είναι τα αρσενικά.
Σαν τα λιοντάρια ένα πράγμα. Τέσσερις ώρες ξυπνάνε, βάζουν την λέαινα να κυνηγάει, τρώνε οι βασιλιάδες, και τον υπόλοιπο χρόνο κοιμούνται.
(Για να μην αδικήσω όσους εργάζονται τον χρόνο που θα έπρεπε να κοιμούνται...
σορρυ γκάιζ τα παράπονα στον Υπουργό Απασχόλησης).
Σήμερα που λέτε ήρθε και ο Κώστας ο ξάδελφος (άλλος Κώστας αυτός, μη μπερδεύεστε) από το σπίτι και τον έψησα να μείνει για να φάμε το μεσημέρι.
Και πετάχτηκα στο σούπερ να πάρω κάτι λεμόνια και άλλα συναφή για τις σαλάτες, και γυρνάω, και τι να δω. Είχε πλύνει όοοολα τα πιάτα που κείτονταν στο νεροχύτη και την λερωμένη κατσαρόλα που άραζε πάνω στο μάτι της κουζίνας.
"καλά του λέω, τι έκανες όσο έλειπα...;"
(τέτοια έκανα μόνο εγώ όταν έλειπε από το φοιτητοδωμάτιό του στην Εστία και γύριζε και μου την έλεγε που δεν ξεφορτώθηκα ακόμη το σύνδρομο της νοικοκυράς)
"Πέρασα εκπαίδευση με την Κυβέλη, σε λέω! Κι εσύ δεν με πιστεύεις..."
Ταύρος η Κυβέλη στο ζωώδιο... Θηριοδαμαστής η Κυβέλη... Αρσενικό για σπίτι ο Κώστας!
Ξέρετε πόσο κοντά νιώθουν ο ένας στον άλλο; Ενδειχτικά σας λέγω, η Κυβέλη την έκανε για Αυστραλία...!
Είναι μετά να μην πηγαίνεις για Χαβάη όταν ακούς να κουδουνίζουν οι λέξεις Σούπερ Μάρκετ...;
Καημένα μου αρσενικά!
Τρίτη 13 Μαΐου 2008
Τρίτη 15 Απριλίου 2008
"Sicko" κάτσε... katse -σήκω
Κάποιοι από εσάς ίσως να έχουν δει το ντοκυμαντέρ του "Ζορρό" Michael Moore, κάποιοι ίσως και όχι... Δεν έχει και τόση σημασία. Αν έπρεπε να το μεταφράσουμε στα ελληνικά, θα το λέγαμε "αρρώστω". Η Αρρώστω και ο Κίτσος πάνε Νοσοκομείο (τέτοια μεγαλεία).
Μπορεί να μην είδατε το ντοκυμαντέρ του για το θέμα της Υγείας στις ΗΠΑ, όλοι σας όμως έχετε δει κάποια (ανάποδη) μέρα τι σημαίνει ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ.
Σήμερα έφαγα τη μέρα μου στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης γιατί η θεία μου, που είναι εκτός των άλλων και γειτόνισσά μας, έσπασε το οστό του βραχίονα στο σημείο ακριβώς κάτω από τον ώμο της.
Όταν μπήκαμε ήταν 1,30 το μεσημέρι. Είχαν εφημερία από τις 8 το πρωί και φαντάζεστε τι γινόταν στους διαδρόμους. Σε πιάνει μια απελπισία όταν βλέπεις τον κόσμο που περιμένει, και περιμένει...σήκω-κάτσε, κάτσε-σήκω. Παρόλα αυτά, εξυπηρετηθήκαμε μέσα σε 1 ώρα! Μέσα σε μια ώρα πήγαμε κι ήρθαμε στο ακτινολογικό δυο φορές, της πήραν αίμα και ούρα, και της έκαναν εισαγωγή γιατί πιθανόν να χρειαστεί χειρουργείο. Άμα μπορούσαν και αξονική θα της έκαναν την ίδια ώρα (την οποία δεν την γλιτώνει, μόνο έτσι θα αποφασιστεί τι θα χειρουργηθεί, αν και πως).
Η γυναίκα αυτή, 49 ετών, εργαζόμενη, βγήκε από μια κακή συγκυρία, εκτός μάχης. Αν και έπαθε το ατύχημα εν ώρα εργασίας, κινδυνεύει να χάσει τη δουλειά της (εργάζεται part-time ως καθαρίστρια) ασφάλιση δεν έχει (το βιβλιάριο της Πρόνοιας ούτε που της το ανανέωσαν), και τη βγάζει κυριολεκτικά με ψίχουλα κάθε μήνα, και με λεφτά που τσοντάρει η αδελφή της και η μητέρα της. Αν δεν είχε τους δικούς της να της σταθούνε, δεν θα είχε στον ήλιο μοίρα.
Αυτά βλέπω, και λέω ότι ο κόσμος πρέπει να αλλάξει.
Στους διαδρόμους του Νοσοκομείου, παντού είδα αναρτημένες αφίσες. Οι γιατροί διαμαρτύρονται για τις απλήρωτες υπερωρίες, για τα εξαντλητικά ωράρια, για τις ελλείψεις στο χώρο υγείας, γιατί δουλεύουν 24ωρα ολόκληρα άυπνοι.
Σκέφτομαι ότι και ο τελευταίος ζητιάνος, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, στην Ελλάδα, έχει τη δυνατότητα να πάει στα επείγοντα, ακόμα και αν δεν έχει ασφάλιση, ακόμα και αν δεν έχει ευρώ στην τσέπη του, και να εξυπηρετηθεί, αργά ή γρήγορα. Όσο κι αν το φτύνουμε αυτό το σύστημα, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ έχει (κάποια) ανθρωπιά.
Είδα έναν τέτοιο ζητιάνο έξω από την πόρτα του Νοσοκομείου, στρωμένο πάνω στα μάρμαρα, με έναν φραπέ κι ένα πακέτο τσιγάρα, να ρεμβάζει. Σκέφτηκα ότι αυτός ο άνθρωπος, μέσα στην αθλιότητά του, δεν έχει έγνοιες. Δεν έχει πιστωτικές να χρωστάει, ενοίκια που τρέχουν, υπέρογκα κοινόχρηστα. Θα πάει σαν το σκυλί, αλλά τα έχει γράψει (και διαγράψει) όλα. No money, no problem.
Την ίδια στιγμή γύρω του γίνεται το έλα να δεις. Η αστυνομία έχει αράξει ένα περιπολικό στον αυλόγυρο (στάνταρ stand by), μια γυναίκα αγκαλιάζει έναν συγγενή κλαίγοντας για τον άντρα της, κάποιοι χασομερούν καπνίζοντας και πίνοντας καφέ έξω από το κυλικείο, μια ολόκληρη οικογένεια γύφτων λιάζεται δίπλα στα παρτέρια.
Και μέσα στο Νοσοκομείο, οι εργαζόμενοι μοχθούν να δώσουν υπηρεσίες στον μέσο Έλληνα.
Την ίδια στιγμή, στο Διαβαλκανικό Κέντρο κάποιοι προνομοιούχοι καθρεφτίζονται στα μάρμαρα καθώς γλιστράνε με τον ορό στο χέρι πάνω στο παρκέ. Τους κοστίζει 100 ευρώ το μήνα η ιδιωτική ασφάλιση αλλά γι' αυτούς είναι ψίχουλα.
Ένας γιατρός στο Δημόσιο πληρώνεται 980 ευρώ. Μια πωλήτρια σε ένα οποιοδήποτε κατάστημα πληρώνεται γύρω στα 600 ευρώ. Ο πρώτος έχει στίψει τη ζωή του και ζωή δεν βλέπει. Η δεύτερη δεν ζει με τόσα.
Και κάποιοι μας έχουν πείσει ότι ο αγώνας είναι άκυρος.
Δεν είναι άκυρος κανένας αγώνας όταν σε μια κοινωνία υπάρχουν τέτοιες τεράστιες ανισότητες. Αντί να κοιτάμε μόνο τον κώλο μας και πως θα βγάλουμε τα περισσότερα (με οποιοδήποτε κόστος) για να έχουμε "τα πάντα" ίσως πρέπει να αναθεωρήσουμε τις αξίες μας.
Ο ατομισμός, η ύψιστη αυτή "αξία" του δυτικού κόσμου, κοντεύει να μας καταστρέψει, ως κοινωνία, ως περιβάλλον, ως όντα.
Μόνο όταν τον ανατρέψουμε, μόνο τότε θα δούμε το πραγματικό ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ...
Μπορεί να μην είδατε το ντοκυμαντέρ του για το θέμα της Υγείας στις ΗΠΑ, όλοι σας όμως έχετε δει κάποια (ανάποδη) μέρα τι σημαίνει ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ.
Σήμερα έφαγα τη μέρα μου στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης γιατί η θεία μου, που είναι εκτός των άλλων και γειτόνισσά μας, έσπασε το οστό του βραχίονα στο σημείο ακριβώς κάτω από τον ώμο της.
Όταν μπήκαμε ήταν 1,30 το μεσημέρι. Είχαν εφημερία από τις 8 το πρωί και φαντάζεστε τι γινόταν στους διαδρόμους. Σε πιάνει μια απελπισία όταν βλέπεις τον κόσμο που περιμένει, και περιμένει...σήκω-κάτσε, κάτσε-σήκω. Παρόλα αυτά, εξυπηρετηθήκαμε μέσα σε 1 ώρα! Μέσα σε μια ώρα πήγαμε κι ήρθαμε στο ακτινολογικό δυο φορές, της πήραν αίμα και ούρα, και της έκαναν εισαγωγή γιατί πιθανόν να χρειαστεί χειρουργείο. Άμα μπορούσαν και αξονική θα της έκαναν την ίδια ώρα (την οποία δεν την γλιτώνει, μόνο έτσι θα αποφασιστεί τι θα χειρουργηθεί, αν και πως).
Η γυναίκα αυτή, 49 ετών, εργαζόμενη, βγήκε από μια κακή συγκυρία, εκτός μάχης. Αν και έπαθε το ατύχημα εν ώρα εργασίας, κινδυνεύει να χάσει τη δουλειά της (εργάζεται part-time ως καθαρίστρια) ασφάλιση δεν έχει (το βιβλιάριο της Πρόνοιας ούτε που της το ανανέωσαν), και τη βγάζει κυριολεκτικά με ψίχουλα κάθε μήνα, και με λεφτά που τσοντάρει η αδελφή της και η μητέρα της. Αν δεν είχε τους δικούς της να της σταθούνε, δεν θα είχε στον ήλιο μοίρα.
Αυτά βλέπω, και λέω ότι ο κόσμος πρέπει να αλλάξει.
Στους διαδρόμους του Νοσοκομείου, παντού είδα αναρτημένες αφίσες. Οι γιατροί διαμαρτύρονται για τις απλήρωτες υπερωρίες, για τα εξαντλητικά ωράρια, για τις ελλείψεις στο χώρο υγείας, γιατί δουλεύουν 24ωρα ολόκληρα άυπνοι.
Σκέφτομαι ότι και ο τελευταίος ζητιάνος, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, στην Ελλάδα, έχει τη δυνατότητα να πάει στα επείγοντα, ακόμα και αν δεν έχει ασφάλιση, ακόμα και αν δεν έχει ευρώ στην τσέπη του, και να εξυπηρετηθεί, αργά ή γρήγορα. Όσο κι αν το φτύνουμε αυτό το σύστημα, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ έχει (κάποια) ανθρωπιά.
Είδα έναν τέτοιο ζητιάνο έξω από την πόρτα του Νοσοκομείου, στρωμένο πάνω στα μάρμαρα, με έναν φραπέ κι ένα πακέτο τσιγάρα, να ρεμβάζει. Σκέφτηκα ότι αυτός ο άνθρωπος, μέσα στην αθλιότητά του, δεν έχει έγνοιες. Δεν έχει πιστωτικές να χρωστάει, ενοίκια που τρέχουν, υπέρογκα κοινόχρηστα. Θα πάει σαν το σκυλί, αλλά τα έχει γράψει (και διαγράψει) όλα. No money, no problem.
Την ίδια στιγμή γύρω του γίνεται το έλα να δεις. Η αστυνομία έχει αράξει ένα περιπολικό στον αυλόγυρο (στάνταρ stand by), μια γυναίκα αγκαλιάζει έναν συγγενή κλαίγοντας για τον άντρα της, κάποιοι χασομερούν καπνίζοντας και πίνοντας καφέ έξω από το κυλικείο, μια ολόκληρη οικογένεια γύφτων λιάζεται δίπλα στα παρτέρια.
Και μέσα στο Νοσοκομείο, οι εργαζόμενοι μοχθούν να δώσουν υπηρεσίες στον μέσο Έλληνα.
Την ίδια στιγμή, στο Διαβαλκανικό Κέντρο κάποιοι προνομοιούχοι καθρεφτίζονται στα μάρμαρα καθώς γλιστράνε με τον ορό στο χέρι πάνω στο παρκέ. Τους κοστίζει 100 ευρώ το μήνα η ιδιωτική ασφάλιση αλλά γι' αυτούς είναι ψίχουλα.
Ένας γιατρός στο Δημόσιο πληρώνεται 980 ευρώ. Μια πωλήτρια σε ένα οποιοδήποτε κατάστημα πληρώνεται γύρω στα 600 ευρώ. Ο πρώτος έχει στίψει τη ζωή του και ζωή δεν βλέπει. Η δεύτερη δεν ζει με τόσα.
Και κάποιοι μας έχουν πείσει ότι ο αγώνας είναι άκυρος.
Δεν είναι άκυρος κανένας αγώνας όταν σε μια κοινωνία υπάρχουν τέτοιες τεράστιες ανισότητες. Αντί να κοιτάμε μόνο τον κώλο μας και πως θα βγάλουμε τα περισσότερα (με οποιοδήποτε κόστος) για να έχουμε "τα πάντα" ίσως πρέπει να αναθεωρήσουμε τις αξίες μας.
Ο ατομισμός, η ύψιστη αυτή "αξία" του δυτικού κόσμου, κοντεύει να μας καταστρέψει, ως κοινωνία, ως περιβάλλον, ως όντα.
Μόνο όταν τον ανατρέψουμε, μόνο τότε θα δούμε το πραγματικό ΦΩΣ ΣΤΟ ΤΟΥΝΕΛ...
Πολιτικη [Ψυχ]αναλυση
ο επόμενος--
Παρασκευή 14 Μαρτίου 2008
Η ατελείωτη χλαπάτσα (Όλα γύρω σου γυρίζουν ...!)
Σήμερα με έπιασε μια διάθεση απολογητική. Φταίει που συνάντησα τις 2 από τις ...3 αναγνώστριες αυτού του μπλογκ στο γνωστό μπαρ μετά τα μεσάνυχτα και θυμήθηκα ότι σχεδόν έχω ξεχάσει πως είμαι ο ιδιοκτήτης αυτής της σελίδας.
Εντάξει, ξέρω πως δεν σκίζουν τα πλήθη τα ρούχα τους, τα εσώρουχά τους, τα καλσόν τους και ό,τι άλλο διαθέτουνε για να με διαβάσουν. Ξέρω πως κανείς δεν περιμένει με την ψυχή στο στόμα να ενημερωθεί για την πολιτική κατάσταση ή έστω να γελάσει με αυτήν από αυτό το έρμο μπλογκάκι.
Ωστόσο με έπιασε μια αίσθηση ευθύνης. Τουλάχιστον να απολογηθώ γιατί σταμάτησα για τόσον πολύν καιρό την πολιτική ψυχανάλυση! (ένα δίμηνο και βάλε)
Ο τίτλος τα λέει (φυσικά) όλα. Από το ξέσπασμα του "σκανδάλου" Ζαχόπουλου και μετά το χιούμορ με εγκατέλειψε. Συγνώμη, παιδιά. Δεν θέλω πια να βλέπω ειδήσεις. Δεν με αφορούν. Δεν είναι ούτε καν αφορμή πλέον για να γελάσει κανείς. Τόσο χάλια.
Αρνούμαι να βλέπω την Ελλάδα μέσα από αυτό το μικροσκοπικό πρίσμα. Γιατί ξέρω πως υπάρχει και η "άλλη" Ελλάδα. Η Ελλάδα που για πρώτη φορά βλέπει κάποιον της γενιάς της να γίνεται αρχηγός κόμματος. Που ξαφνικά έχει για πρώτη φορά την ευκαιρία να αντιπροσωπηθεί από κάποιον που δεν είναι γιος, ανιψιός, ή μπατζανάκης κανενός γηραιού πολιτικού σογιού. Μια Ελλάδα που τρίβει τα μάτια κι αναρωτιέται αν έφτασε η ώρα. Ρε παιδιά, έφτασε. Πόσο ακόμα?????
Δεν με αφορά η ιστορία ενός ανθρώπου που καπηλεύτηκε το δημόσιο χρήμα γιατί ξέρω πως υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιοι. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να με αφορά επειδή ο άνθρωπος αυτός κόντεψε να πεθάνει. Κι εγώ έχω κοντέψει να πεθάνω, σκίστηκε κανείς?
Δεν μ' ενδιαφέρει πως και γιατί κάποια έστησε κώλο για να πάρει μια δουλειά. Σιγά το θέμα. Κάθε βράδυ "κοπέλες εμφανίσιμες ζητούνται για "παμπ", μεροκάματο 60-80 ευρώ".
Ούτε με νοιάζει αν ο πρωθυπουργός τελικά είναι γκέι ή όχι, και αν η πληροφορία ήτανε μέσα στο επίμαχο DVD. Σιγά το νέο! Ο κόσμος το 'χει τούμπανο... κι αυτοί...ξαφνικά ανακαλύψανε το μοντάζ.
Ξέρω πως το Δημόσιο Χρήμα είναι σαν το βάζο που κρύβουμε στο ντουλάπι πάνω απ' το ψυγείο. Όλοι ξέρουμε ότι είναι εκεί. Κάποιες φορές το γεμίζουμε, κι άλλες φορές το αδειάζουμε με την υπόσχεση να τα επιστρέψουμε. Κι άλλες φορές το ανοίγουμε και το βρίσκουμε άδειο ενώ έπρεπε να είναι γεμάτο.
Κι όταν είναι άδειο, τηρείται σιγήν ιχθύος. Ποιος έκανε το παράπτωμα? Όλοι έχουν λερωμένη τη φωλίτσα τους. Κάποιοι, λίγο περισσότερο. Κάποιοι λίγο λιγότεροι,κάποιοι ίσως και καθόλου.
Ο θεός να σε φυλάει από τον "καθόλου". Γιατί αν βρεθεί έστω και ένας "καθόλου" και του πατήσεις τον κάλο, μπορεί και να σε καταδώσει. Γιατί αυτός ο κάποιος θα χει φτάσει στο όριό του. Θα χει βαρεθεί να βλέπει τους άλλους να τρώνε κι αυτός να ζει με 3 κ 60 για την ψυχή της μάνας του.
Ο θεός να σας φυλάει από τους "καθόλου". Γιατί άμα βαρεθούν την ατελείωτη χλαπάτσα που τρώνε καθημερινά από το πρωί ως το βράδυ, και σταματήσουν να φοβούνται μήπως χάσουν τη δουλειά τους, μήπως η λαίλαπα ο προϊστάμενος τους κάνει τη ζωή ακόμα πιο δύσκολη, μήπως -τελικά- εκτεθούν και διασυρθούν και οι ίδιοι...
Τότε θα' ναι αργά για Ζαχοπουλιάδες.
Δεν πάτε να κόψετε το λαιμό σας? Τουλάχιστον θα είναι η μοναδική σας έντιμη πράξη!!!!!!
Εντάξει, ξέρω πως δεν σκίζουν τα πλήθη τα ρούχα τους, τα εσώρουχά τους, τα καλσόν τους και ό,τι άλλο διαθέτουνε για να με διαβάσουν. Ξέρω πως κανείς δεν περιμένει με την ψυχή στο στόμα να ενημερωθεί για την πολιτική κατάσταση ή έστω να γελάσει με αυτήν από αυτό το έρμο μπλογκάκι.
Ωστόσο με έπιασε μια αίσθηση ευθύνης. Τουλάχιστον να απολογηθώ γιατί σταμάτησα για τόσον πολύν καιρό την πολιτική ψυχανάλυση! (ένα δίμηνο και βάλε)
Ο τίτλος τα λέει (φυσικά) όλα. Από το ξέσπασμα του "σκανδάλου" Ζαχόπουλου και μετά το χιούμορ με εγκατέλειψε. Συγνώμη, παιδιά. Δεν θέλω πια να βλέπω ειδήσεις. Δεν με αφορούν. Δεν είναι ούτε καν αφορμή πλέον για να γελάσει κανείς. Τόσο χάλια.
Αρνούμαι να βλέπω την Ελλάδα μέσα από αυτό το μικροσκοπικό πρίσμα. Γιατί ξέρω πως υπάρχει και η "άλλη" Ελλάδα. Η Ελλάδα που για πρώτη φορά βλέπει κάποιον της γενιάς της να γίνεται αρχηγός κόμματος. Που ξαφνικά έχει για πρώτη φορά την ευκαιρία να αντιπροσωπηθεί από κάποιον που δεν είναι γιος, ανιψιός, ή μπατζανάκης κανενός γηραιού πολιτικού σογιού. Μια Ελλάδα που τρίβει τα μάτια κι αναρωτιέται αν έφτασε η ώρα. Ρε παιδιά, έφτασε. Πόσο ακόμα?????
Δεν με αφορά η ιστορία ενός ανθρώπου που καπηλεύτηκε το δημόσιο χρήμα γιατί ξέρω πως υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιοι. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να με αφορά επειδή ο άνθρωπος αυτός κόντεψε να πεθάνει. Κι εγώ έχω κοντέψει να πεθάνω, σκίστηκε κανείς?
Δεν μ' ενδιαφέρει πως και γιατί κάποια έστησε κώλο για να πάρει μια δουλειά. Σιγά το θέμα. Κάθε βράδυ "κοπέλες εμφανίσιμες ζητούνται για "παμπ", μεροκάματο 60-80 ευρώ".
Ούτε με νοιάζει αν ο πρωθυπουργός τελικά είναι γκέι ή όχι, και αν η πληροφορία ήτανε μέσα στο επίμαχο DVD. Σιγά το νέο! Ο κόσμος το 'χει τούμπανο... κι αυτοί...ξαφνικά ανακαλύψανε το μοντάζ.
Ξέρω πως το Δημόσιο Χρήμα είναι σαν το βάζο που κρύβουμε στο ντουλάπι πάνω απ' το ψυγείο. Όλοι ξέρουμε ότι είναι εκεί. Κάποιες φορές το γεμίζουμε, κι άλλες φορές το αδειάζουμε με την υπόσχεση να τα επιστρέψουμε. Κι άλλες φορές το ανοίγουμε και το βρίσκουμε άδειο ενώ έπρεπε να είναι γεμάτο.
Κι όταν είναι άδειο, τηρείται σιγήν ιχθύος. Ποιος έκανε το παράπτωμα? Όλοι έχουν λερωμένη τη φωλίτσα τους. Κάποιοι, λίγο περισσότερο. Κάποιοι λίγο λιγότεροι,κάποιοι ίσως και καθόλου.
Ο θεός να σε φυλάει από τον "καθόλου". Γιατί αν βρεθεί έστω και ένας "καθόλου" και του πατήσεις τον κάλο, μπορεί και να σε καταδώσει. Γιατί αυτός ο κάποιος θα χει φτάσει στο όριό του. Θα χει βαρεθεί να βλέπει τους άλλους να τρώνε κι αυτός να ζει με 3 κ 60 για την ψυχή της μάνας του.
Ο θεός να σας φυλάει από τους "καθόλου". Γιατί άμα βαρεθούν την ατελείωτη χλαπάτσα που τρώνε καθημερινά από το πρωί ως το βράδυ, και σταματήσουν να φοβούνται μήπως χάσουν τη δουλειά τους, μήπως η λαίλαπα ο προϊστάμενος τους κάνει τη ζωή ακόμα πιο δύσκολη, μήπως -τελικά- εκτεθούν και διασυρθούν και οι ίδιοι...
Τότε θα' ναι αργά για Ζαχοπουλιάδες.
Δεν πάτε να κόψετε το λαιμό σας? Τουλάχιστον θα είναι η μοναδική σας έντιμη πράξη!!!!!!
Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2008
Αέρααααααααααα
και μάλιστα, ΚΟΠΑΝΙΣΤΟ.
Αγαπητές φίλες και φίλοι, αυτό είναι το καύσιμο του μέλλοντος. Όχι, δεν πρόκειται για ανέκδοτο. Πρόκειται για ΕΙΔΗΣΗ!
Το πρώτο εξ ολοκλήρου οικολογικό αυτοκίνητο που θα κινείται με πεπιεσμένο αέρα (Γαλλικού σχεδιασμού) βγαίνει στην αγορά σε ένα χρόνο. Είναι μικρό (σαν το Smartάκι ένα πράγμα) έχει αυτονομία για 200 χλμ. και τρέχει το πολύ με 110 χλμ./ώρα.
Αποκάλυψη!
Μετά πως να μη γελάς/κλαις με τα δελτία ειδήσεων, όταν έχουν πρώτη είδηση πόσα κινητά είχε η γκόμενα του Ζαχόπουλου, και τι κάνει τώρα που είναι στην στενή! (Τι άλλο μπορεί να κάνει ρε παιδιά στη στενή? Ή τηλεόραση θα βλέπει ή εφημερίδες θα διαβάζει. Μήπως έχει ΣΠΑ ο Κορυδαλλός και δεν το ξέραμε?)
Τελευταία είδηση είναι ρε ξεφτίλες ότι δεν θα χρειάζεται να χρησιμοποιείτε πετρέλαιο για να κινείστε? (Γεμάτοι οικολογικές ευαισθησίες όλοι τους)
anyway
ιδού το κείμενο
http://www.theaircar.com/tata_agreement.html
Και τώρα
Η ΓΚΡΙΝΙΑ:
Από πέρσι λένε οτι θα το κυκλοφορήσουνε. Από το 2002 το παρουσιάσανε. Πότε θα βγει επιτέλους? Άσε που δεν είναι 100% οικολογικό. Θέλει πετρέλαιο για να φορτίσει. Περισσότερα για την τεχνολογία αυτή στο:
http://en.wikipedia.org/wiki/Compressed_air_technology
Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
-το πιο κουφό απ' όλα είναι ότι ο αέρας που βγάζει αυτό το αυτοκίνητο είναι πιο καθαρός από αυτόν που λαμβάνει!!!!!!!
-Αντί για "μια βεντάλια ρε παιδιά" το καλοκαίρι θα παρακαλάω για "ένα αυτοκίνητο"??????
-Κι όταν θα θέλεις να βγεις βόλτα στη γειτονιά θα κάνεις δυο-τρεις γύρους με τ' αμάξι πρώτα για να καθαρίσει η ατμόσφαιρα από τα καυσαέρια?
-Κι άμα έχεις κολλήσει στην πόλη και στην κίνηση, και θες λίγο καθαρό αέρα, μπορείς να σταθείς πίσω από ένα αμάξι και να βάλεις τη μούρη σου στην εξάτμιση!
- Το καλύτερο: άλλη μια μέθοδος αυτοκτονίας καταστράφηκε ανεπιστρεπτί. Ως γνωστόν με αέρα κοπανιστό κανείς δεν κατάφερε να τινάξει τα πέταλα..!
Emission output
Air cars are emission-free at the 'tailpipe', but their compressed air tanks are recharged using (typically) electric compressors and the electricity for such compressors can usually in some territories come from fossil fuels via power stations, so unless the electricity comes from a renewable alternative source or nuclear plants, Air Cars will still cause emissions of Greenhouse gas. However, emissions would be relocated from city streets to remote smokestacks. Of course a solar and/or wind recharging system (including eolocompressor) can be installed in one's home or power plants, therefore eliminating the dependence of consumption of nuclear-fossil electricity.
An air motor also releases air cleaner than its intake, due to the presence of an air filter to keep contaminants out of the mechanism. Consequently, this can be viewed as air purification, instead of air pollution.
Αγαπητές φίλες και φίλοι, αυτό είναι το καύσιμο του μέλλοντος. Όχι, δεν πρόκειται για ανέκδοτο. Πρόκειται για ΕΙΔΗΣΗ!
Το πρώτο εξ ολοκλήρου οικολογικό αυτοκίνητο που θα κινείται με πεπιεσμένο αέρα (Γαλλικού σχεδιασμού) βγαίνει στην αγορά σε ένα χρόνο. Είναι μικρό (σαν το Smartάκι ένα πράγμα) έχει αυτονομία για 200 χλμ. και τρέχει το πολύ με 110 χλμ./ώρα.
Αποκάλυψη!
Μετά πως να μη γελάς/κλαις με τα δελτία ειδήσεων, όταν έχουν πρώτη είδηση πόσα κινητά είχε η γκόμενα του Ζαχόπουλου, και τι κάνει τώρα που είναι στην στενή! (Τι άλλο μπορεί να κάνει ρε παιδιά στη στενή? Ή τηλεόραση θα βλέπει ή εφημερίδες θα διαβάζει. Μήπως έχει ΣΠΑ ο Κορυδαλλός και δεν το ξέραμε?)
Τελευταία είδηση είναι ρε ξεφτίλες ότι δεν θα χρειάζεται να χρησιμοποιείτε πετρέλαιο για να κινείστε? (Γεμάτοι οικολογικές ευαισθησίες όλοι τους)
anyway
ιδού το κείμενο
http://www.theaircar.com/tata_agreement.html
Και τώρα
Η ΓΚΡΙΝΙΑ:
Από πέρσι λένε οτι θα το κυκλοφορήσουνε. Από το 2002 το παρουσιάσανε. Πότε θα βγει επιτέλους? Άσε που δεν είναι 100% οικολογικό. Θέλει πετρέλαιο για να φορτίσει. Περισσότερα για την τεχνολογία αυτή στο:
http://en.wikipedia.org/wiki/Compressed_air_technology
Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
-το πιο κουφό απ' όλα είναι ότι ο αέρας που βγάζει αυτό το αυτοκίνητο είναι πιο καθαρός από αυτόν που λαμβάνει!!!!!!!
-Αντί για "μια βεντάλια ρε παιδιά" το καλοκαίρι θα παρακαλάω για "ένα αυτοκίνητο"??????
-Κι όταν θα θέλεις να βγεις βόλτα στη γειτονιά θα κάνεις δυο-τρεις γύρους με τ' αμάξι πρώτα για να καθαρίσει η ατμόσφαιρα από τα καυσαέρια?
-Κι άμα έχεις κολλήσει στην πόλη και στην κίνηση, και θες λίγο καθαρό αέρα, μπορείς να σταθείς πίσω από ένα αμάξι και να βάλεις τη μούρη σου στην εξάτμιση!
- Το καλύτερο: άλλη μια μέθοδος αυτοκτονίας καταστράφηκε ανεπιστρεπτί. Ως γνωστόν με αέρα κοπανιστό κανείς δεν κατάφερε να τινάξει τα πέταλα..!
Emission output
Air cars are emission-free at the 'tailpipe', but their compressed air tanks are recharged using (typically) electric compressors and the electricity for such compressors can usually in some territories come from fossil fuels via power stations, so unless the electricity comes from a renewable alternative source or nuclear plants, Air Cars will still cause emissions of Greenhouse gas. However, emissions would be relocated from city streets to remote smokestacks. Of course a solar and/or wind recharging system (including eolocompressor) can be installed in one's home or power plants, therefore eliminating the dependence of consumption of nuclear-fossil electricity.
An air motor also releases air cleaner than its intake, due to the presence of an air filter to keep contaminants out of the mechanism. Consequently, this can be viewed as air purification, instead of air pollution.
Πολιτικη [Ψυχ]αναλυση
η οικολογία ως τελευταία είδηση
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)